Srpski reditelj, producent i scenarista Dejan Karaklajić, rođen 1. maja 1946. godine u Beogradu, godinama privlači pažnju javnosti, ne samo filmovima nego i privatnim životom. Bio je u braku s dvjema istaknutim glumicama jugoslovenskog filma, a jedna veza odvela ga je sve do Norveške.
Nakon više od tri decenije života u inostranstvu vratio se u Srbiju, gdje danas živi uz četvrtu suprugu, novinarku i jutjuberku Žanu Karaklajić.
Filmovi koji su ostavili trag
Karaklajićev profesionalni put obilježili su naslovi koji su ostavili trag u jugoslovenskoj kinematografiji. Među najpoznatijima su „Ljubavni život Budimira Trajkovića“ iz 1977. i „Erogena zona“ iz 1981. godine. Publika ga pamti i po novijoj televizijskoj seriji „Tajne vinove loze“.
Jugoslovenski film sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog vijeka važi za razdoblje u kojem su domaća ostvarenja imala vjernu publiku. Upravo u tom periodu stvarao je i Karaklajić.
Prvi brak s Nedom Arnerić
Karaklajić je prvo bio oženjen glumicom Nedom Arnerić, koju je upoznao tokom snimanja „Užičke republike“. Brak je trajao gotovo tri godine.
Odnos su nastavili njegovati i nakon razvoda. Ostali su u prijateljskim odnosima, a zanimljivo je i da su Neda, njegova majka i baka rođene istog dana, što je dodatno povezivalo dvije porodice.
Porodica s Tanjom Bošković
S glumicom Tanjom Bošković Karaklajić ima dvoje djece. Kćerka Lana krenula je majčinim stopama i postala glumica, dok je sin Đorđe završio studije političkih nauka i živi u Americi.
Nakon studija Đorđe je prošao kroz zahtjevan period privikavanja na život u Sjedinjenim Državama. Tamo je, zajedno sa suprugom Katarinom, koja je anesteziolog, gradio novi život.
Veza s bivšom mis svijeta
Karaklajić je bio u vezi i s norveškom glumicom i modelom Ingeborg Sorensen, nekadašnjom mis svijeta i djevojkom s naslovne strane magazina „Playboy“. Veza je trajala godinu dana, a potom su ostali prijatelji i poslovni partneri.
Tokom zajedničkog rada upoznao je njenu rođaku Hajdi. S njom se kasnije oženio i preselio u Norvešku.
Povratak u Srbiju
Nakon više od tri decenije života u inostranstvu Karaklajić se vratio u Srbiju. Skrasio se uz četvrtu suprugu Žanu Karaklajić, novinarku i jutjuberku.
Život u inostranstvu koji traje duže od tri decenije obuhvata period duži od jedne generacije, pa se povratak u Srbiju može posmatrati kao značajan životni zaokret.
Privatno i poslovno često idu zajedno
Njegova životna priča pokazuje koliko se privatni i profesionalni put umjetnika često prepliću. Poznanstva nastala na snimanjima i u zajedničkim poslovima nerijetko su ostavljala trag i na ličnom planu. U Karaklajićevom slučaju to se vidi kroz više brakova, prijateljstva koja su opstala nakon prekida i selidbu u drugu zemlju.
Kada se pogleda cjelina, riječ je o čovjeku koji je ostao vezan za film i televiziju, ali i za ljude s kojima je dijelio dio puta. Prijateljstvo s bivšom suprugom Nedom Arnerić i poslovna saradnja s bivšom djevojkom Ingeborg Sorensen govore da veze nisu nužno završavale zamjerkama.
Odakle početi s njegovim opusom
Za generacije gledalaca njegovo ime ostaje povezano prije svega s filmovima iz sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog vijeka. Serija „Tajne vinove loze“ pokazala je da i danas postoji publika koja prati njegov rad.
Čitaoci koji žele bolje upoznati njegov opus mogu početi upravo od naslova koji se najčešće spominju. „Ljubavni život Budimira Trajkovića“ i „Erogena zona“ predstavljaju filmove iz ranijeg perioda njegovog rada, dok „Tajne vinove loze“ svjedoče o bavljenju televizijskim formatom u novije vrijeme.
Šta se zna, a šta ne
Dostupne informacije ne govore više o razlozima razvoda, o životu u Norveškoj ni o okolnostima povratka u Srbiju. Zato se priča može sagledati samo u okvirima poznatih činjenica: brakovi s poznatim glumicama, dvoje djece, veza s mis svijeta, brak i selidba u Norvešku te povratak u domovinu.
Karaklajićev život tako ostaje primjer umjetničke biografije u kojoj se strast prema poslu i duboki međuljudski odnosi stalno prepliću. Upravo ta kombinacija, uz zapažen opus, razlog je što se o njemu i danas rado piše.
