PREMINUO ACO BABIĆ: Kolege se emotivno opraštaju od pjevača iz Bijeljine, njegove pjesme ostaju

Vijest o smrti Ace Babića potresla je muzičare i publiku širom regiona. Pjevač rođen u Bijeljini preminuo je u 52. godini, nakon duže i teške bolesti, a iza sebe je ostavio godine rada na muzičkoj sceni, brojne pjesme i saradnje s kolegama. Njegov odlazak posebno je pogodio prijatelje i muzičare koji su ga poznavali, a društvene mreže ispunile su poruke oproštaja. Mnogi su se prisjetili njegovog glasa, nastupa i pjesama, uz poruku da će ono što je stvarao nastaviti živjeti i nakon njegovog odlaska.

Odlazak nakon duge bolesti

Aco Babić preminuo je u Novom Sadu, gdje je proveo veliki dio života i izgradio muzičku karijeru. Imao je 52 godine.

Prema tada objavljenim informacijama, posljednje godine života obilježila je teška bolest. Vijest o njegovoj smrti brzo je stigla do kolega i prijatelja, koji su se putem društvenih mreža opraštali od pjevača.

Njegova sahrana održana je na gradskom groblju u Novom Sadu, gradu u kojem je godinama živio i radio.

Muzika ga je privlačila još od djetinjstva

Aco Babić rođen je 13. aprila 1973. godine u Bijeljini. Odrastao je u Ugljeviku, gdje je još kao dječak pokazivao veliko interesovanje za muziku.

Već tokom školovanja nastupao je na različitim priredbama i manifestacijama, izvodeći tada popularne pjesme. Njegov talenat ubrzo je primijećen, pa je kao dječak postao član školskog duvačkog orkestra.

Sa orkestrom je nastupao širom tadašnje Jugoslavije, a jedan od događaja koji je posebno pamtio bio je nastup na manifestaciji „Radost Evrope“ u Beogradu 1988. godine.

Tada je, zajedno s orkestrom, nastupao pred velikim brojem ljudi, a na istom događaju učestvovao je i mladi violinista Stefan Milenković.

Iz Bijeljine stigao do novosadske muzičke scene

Sredinom devedesetih godina Aco se preselio u Novi Sad. Tamo je upisao Višu tehničku školu, ali je muzika ubrzo ponovo postala važan dio njegovog života.

Priključio se bendu kao bubnjar, a vremenom je prešao za mikrofon i počeo graditi karijeru kao pjevač.

Posebno mjesto u njegovom muzičkom putu zauzimao je bend „Maratonci 021“. Sa njima je početkom novog milenija počeo ozbiljnije ulaziti u profesionalne estradne vode.

Godine 2000. objavili su album „Ko će zaplakati pre“, nakon čega su uslijedili brojni nastupi širom Srbije i Bosne i Hercegovine.

Radio je i kao autor pjesama

Babić nije bio samo interpretator. Bavio se i pisanjem pjesama, komponovanjem i produkcijom.

Nakon nekoliko godina rada s bendom odlučio je da nastavi samostalnu karijeru. Kao pjevač, tekstopisac i kompozitor radio je na vlastitim projektima, ali je sarađivao i s drugim izvođačima.

Njegovo iskustvo i autorski rad otvorili su mu mogućnost da učestvuje u stvaranju pjesama za druge muzičare, pa je kroz godine ostavio trag i iza scene.

Kolege se opraštale emotivnim porukama

Nakon vijesti o njegovoj smrti uslijedile su brojne poruke njegovih prijatelja i saradnika.

„Tvoje pjesme ostaju“, „Putuj s Bogom“ i „Posljednji pozdrav dragom kolegi“ bile su među porukama kojima su se ljudi opraštali od pjevača.

Posebno je bilo teško njegovim dugogodišnjim saradnicima, koji su s njim dijelili pozornicu i brojne trenutke tokom godina provedenih u muzici.

Za mnoge od njih Aco nije bio samo kolega već i prijatelj, zbog čega je vijest o njegovom odlasku primljena s velikom tugom.

Njegov glas ostaje kroz pjesme

Iako je njegov život prerano završen, Aco Babić iza sebe je ostavio muziku koja će ostati dostupna publici.

Od školskih nastupa u Ugljeviku, preko benda „Maratonci 021“, pa sve do samostalnog rada, njegov muzički put trajao je decenijama.

Njegove kolege i prijatelji zato su se od njega oprostili uz uvjerenje da će pjesme biti način da ga se publika i dalje sjeća.

Aco Babić preminuo je u 52. godini, ali uspomene na njegov rad i godine provedene na muzičkoj sceni ostaju među onima koji su ga poznavali i slušali.